Psychoterapia indywidualna osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży

Psychoterapia to forma pomocy skierowana do osób, które doświadczają trudności w jakimś obszarze życia i chciałyby wprowadzić trwałe zmiany w swoim dotychczasowym sposobie funkcjonowania i przeżywania świata.

Skuteczność psychoterapii poznawczo- behawioralnej została potwierdzona badaniami klinicznymi. W przeciwieństwie do farmakoterapii nie koncentruje się jedynie na redukcji objawów. W trakcie leczenia pacjent wraz z terapeutą dąży do zrozumienia przyczyn objawów oraz ich roli w swoim życiu.

Psychoterapia jest metodą leczenia zaburzeń natury psychologicznej i może być stosowana jako metoda wspomagająca leczenie farmakologiczne lub bez leczenia farmakologicznego (jeżeli taka będzie decyzja właściwego lekarza specjalisty).

Psychoterapia indywidualna jest formą pomocy mającą na celu zrozumienie i zmianę tych obszarów przeżywania lub doświadczania, które sprawiają trudność i powodują cierpienia. Zmiana dokonuje się poprzez analizę nie tylko doświadczanych problemów, ale także poprzez omawianie potrzeb, motywów zachowania oraz przeżywanych emocji. W czasie trwania terapii osoba ma szansę lepiej poznać siebie – odkryć obszary dotąd nieznane, co prowadzić ma do lepszego radzenia sobie z trudnościami oraz do wydobycia osobistego potencjału. Psychoterapia ma również służyć budowaniu i rozwijaniu dojrzałej osobowości.

Sesje psychoterapii odbywają się zazwyczaj 1 lub 2 razy w tygodniu w zależności od indywidualnych potrzeb oraz wstępnej diagnozy. Cały proces psychoterapii objęty jest zasadą poufności.

Ilość i częstotliwość spotkań terapeutycznych są ustalane wspólnie z terapeutą podczas konsultacji kwalifikującej do terapii.

Terapia osób dorosłych

• brak motywacji i chęci do działania;
• obniżenie nastroju, stres;
• trudności emocjonalne związane ze stratą bliskiej osoby i żałobą;
• kryzysy emocjonalne;
• niskie poczucie własnej wartości;
• różnego rodzaju lęk: np. fobie, ataki paniki, obawa przed trudnościami dnia codziennego, wystąpieniami publicznymi itp.;
• problemy w kontaktach społecznych (z rodziną, znajomymi itp.);
• trudności emocjonalne związane z poczuciem samotności, braku sensu życia;
• trudności emocjonalne związane ze stresem pourazowym;
• problemy zdrowotne, np. bóle, problemy żołądkowe nie mające podłoża medycznego;
• wypalenie zawodowe, mobbing;
• inne trudności natury psychologicznej.